Εκλογολογία και παράκρουση στη ΝΔ…

Του Γιώργου Κοντογιάννη

Λίγο μετά τον εκλογικό θρίαμβο του ΠΑΣΟΚ το 1981, οι εφημερίδες της κεντροδεξιάς που πολιτικά υποστήριζαν την ΝΔ, έψαχναν να βρουν ένα αφήγημα προκειμένου να κρατήσουν στοιχειώδη συσπείρωση γύρω από την παράταξη. Τότε δεν υπήρχαν τα σημερινά ηλεκτρονικά ΜΜΕ και οι εφημερίδες αποτελούσαν κύρια πηγή ενημέρωσης και ασφαλής έμμεση καθοδηγήσει αναγνωστών και κομματικών οπαδών. Άρχισαν λοιπόν να γράφουν ηχηρά οχτάστυλα με τίτλους του τύπου: «Εκλογές σύντομα, φιάσκο η αλλαγή, πέφτουν σε έξη μήνες» κτλ, κτλ. Αυτό κράτησε μέχρι που μια συμπαγής εκλογική μάζα της κεντροδεξιάς, πείστηκε τόσο που στην επόμενη κάλπη στις Ευρωεκλογές του 1984 η ΝΔ πήρε κιόλας 2.5% παραπάνω από το ποσοστό ήττας του 1981. Το ΠΑΣΟΚ βέβαια κυβέρνησε 22 χρόνια! Κάπως έτσι με άλλους πρωταγωνιστές για άλλους λόγους και με άλλη αφορμή ξαναγράφεται το ίδιο σκηνικό και σήμερα 38 χρόνια μετά. Και ήδη  τελειώνει μια τετραετία με το πες - πες για εκλογές!

Όλα ξεκίνησαν το Σεπτέμβριο του 2015 όταν μετά τα απίστευτα γεγονότα που έζησε η χώρα στο εσωτερικό και το εξωτερικό, το δημοψήφισμα τραγέλαφος  τα capital controls και την επιστημονική διαταραχή Βαρουφάκη, φαινόταν ότι τον εγχείρημα πρώτη φορά αριστερά θα τελείωνε σύντομα. Έτσι άρχισε η εκλογολογία. Το σενάριο της αριστερή παρένθεσης έπαιρνε σάρκα και οστά και η ΝΔ πάλι με τη γνωστή ψυχοθεραπεία στελεχών, φιλικών  ΜΜΕ και αλλαγής αρχηγού, στάθηκε όρθια και επανασυσπειρώθηκε ταχύτατα. Έτσι   με όσα γνωστά ακολούθησαν, φτάσαμε  κουτσά στραβά στο 2019, το κανονικό έτος εκλογών όπου ποδαρικό θα μας κάνει η Άγκελα Μερκελ την οποία θα υποδεχθεί ο Αλέξης Τσίπρας! Είπατε τίποτε; Οι άνθρωποι αλλάζουν, η ιστορία επαναλαμβάνεται και τα γεγονότα είναι λίγο πολύ τα ίδια σε αυτό τον τόπο.

Όλη αυτή η εκλογολογία των τεσσάρων χρόνων ενισχύθηκε σαφώς και από τα έργα και της ημέρες του απίθανου κυβερνητικού ετέρου του Σύριζα στην εξουσία γνωστού νέο τουρκοφάγο και νέο μακεδονομάχου Υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου από τον οποίο κρέμεται τώρα όλο το πολιτικό σκηνικό. Από την άλλη, στη ΝΔ η ένεση εκλογικής ετοιμότητας και εκλογομανίας επί τέσσερα χρόνια έκανε ένα καλό: Ισχυροποίησε για άλλη μια φορά το κόμμα και την κεντροδεξιά παράταξη ως τον ισχυρότερο εναπομείναντα πόλων εξουσίας στον οποίο υπάρχει ξανά πολιτικό ενδιαφέρον και προτίμηση ψηφοφόρων. Όμως όλο αυτό έχει και ένα κακό: Δημιούργησε ένα  σωρό προσδοκίες τέτοιες γύρω από μια θρυλούμενη κάλπη και ρόλους, που όταν έρθει η ώρα πρώτον θα είναι πολύ δύσκολο να ικανοποιηθούν και δεύτερον είναι αδύνατο να χωρέσουν τόσοι πολιτευτές, υποψήφιοι, στελέχη και άλλοι παρατρεχάμενοι στο πολιτικό σκηνικό πριν και μετά τις εκλογές. Έχει λαλήσει κόσμος! Γέμισε ο τόπος υποψήφιους για κάτι και κατά φαντασία υποψήφιους!  Τους λες καλή χρονιά και σου λένε πότε θα έχουν εκλογές. Όποιος προλαβαίνει ανακατεύει τους καημούς του με μια κάλπη! Σκεφτείτε τη έχει να γίνει εάν υποθέσουμε ότι στις 26 Μαΐου έχουμε 4 κάλπες! Δήμαρχο, Περιφερειάρχη, Ευρωεκλογές και Βουλευτικές!

Ασφαλώς τις συνέπειες της παρατεταμένης  εκλογολογίας και εκλογομανίας θα τις υποστεί η ΝΔ από την ημέρα που θα ανακοινωθούν οι ημερομηνίες και ονόματα. Και αυτό σαφώς το ξέρουν στο Σύριζα και γι αυτό θα αγωνιστούν με νύχια και με δόντια να πάνε τις Βουλευτικές εκλογές όσο μακριά γίνεται. Η ΝΔ και η κεντροδεξιά έχουν αποδείξει ότι δεν αντέχουν το υπερβολικό βάρος τεράστιων προσδοκιών και δεν κρατούν επίσης πολύ οι υπερβολικές αγάπες όταν είναι να κερδίσει το κόμμα… Εάν δεν επικρατήσει το μέτρο, οι χαμηλότερες ταχύτητες και η σοβαρότητα, τότε η επόμενη μέρα έχει υπονομευτεί από τώρα και από μέσα…