Γιώργος Ρώρος: 23 χρόνια διαδρομής – Η αποχώρηση από τον Εμπορικό | dete

Γιώργος Ρώρος: 23 χρόνια διαδρομής - Η αποχώρηση από τον Εμπορικό

Μπορεί να διαφωνείς μαζί του, μπορεί ιδεολογικά να βρίσκεται σε ένα διαφορετικό πεδίο από αυτό που βρίσκεται αυτός, μπορεί να έχεις άλλη άποψη σε σχέση με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται ο ίδιος την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, όμως, δεν μπορείς να αρνηθείς δύο πράγματα: τη διάθεσή του για προσφορά και την ικανότητα του να συνθέτει αντιθέσεις και διαφορές. Ο Γιώργος Ρώρος έγραψε τις δικές του  σελίδες στον Εμπορικό Σύλλογο της Πάτρας, όντας ο μακροβιότερος πρόεδρός του. Σελίδες γεμάτες από λέξεις, εικόνες, συναισθήματα, αναμνήσεις, πίκρες, κόντρες, φιλίες, συνεργασίες και χαρές. Περί αυτών ο λόγος σε αυτή τη συνέντευξη.

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να νιώσετε ότι ένας κύκλος τελείωσε και να αποφασίσετε να αποχωρήσετε από τον Εμπορικό Σύλλογο;

«Όλα τα πράγματα έχουν μια αρχή και ένα τέλος. Είναι ευτυχία να μπορείς εσύ να επιλέξεις του τίτλους τέλους σε μια μακρόχρονη πορεία, μέσα από την οποία νοιώθεις την ικανοποίηση της ολοκλήρωσης ενός έργου. Παράλληλα πρέπει να δοθεί ο απαιτούμενος χώρος στην νέα γενιά συνδικαλιστών του Συλλόγου για να ανοίξουν τα φτερά τους και να φέρουν νέες καινοτόμες ιδέες στο προσκήνιο».

Ήσασταν 12 χρόνια πρόεδρος και ασχολείστε με τον Εμπορικό  από το 1996. 23 χρόνια διαδρομής, μία ολόκληρη ζωή. Τι κρατάτε από αυτή την πορεία;

«Όπως το λέτε. Μια ολόκληρη ζωή. Μια καθοριστική για μένα και μοναδική εμπειρία ζωής. Μέσα απ’ αυτήν έμαθα να ακούω, να συνδιαλέγομαι, να διεκδικώ, να υπομένω αλλά και να επιμένω. Έμαθα ότι οι άνθρωποι μέσα από την διαφορετικότητά τους μπορούν να συνθέσουν βέλτιστες λύσεις και ότι ο μόνος αγώνας που πάει χαμένος είναι αυτός που δεν δίνεται. Αυτό που επίσης θέλω να πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συναδέλφους που με τίμησαν όλα αυτά τα χρόνια με την εμπιστοσύνη τους».

Πείτε μου τρεις ξεχωριστές στιγμές που ζήσατε, θυμάστε ακόμα θα σας μείνουν για πάντα χαραγμένες από αυτή την διαδρομή;

« Η λαμπρότητα των εκδηλώσεων το 2004 για τα εκατό χρόνια του ιστορικού μας Συλλόγου παρουσία του αειμνήστου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου. Το 2004 μπήκαν οι βάσεις για μια ενωτική συνεργασία στον Σύλλογο, ανθρώπων με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, που τον έβγαλαν από μια χρόνια εσωστρέφεια. Την ίδια χρονιά ο σύλλογος πραγματοποίησε μεγαλειώδη κινητοποίηση για το ωράριο και την εγκατάσταση πολυκαταστημάτων πάνω στην Γέφυρα Ρίου –Αντιρρίου. Η ολοκλήρωση της ψηφιοποίησης του ιστορικού αρχείου του Συλλόγου το 2018. Ένα έργο παρακαταθήκη για την Ιστορία του Εμπορίου και της πόλης από το 1904. Το αρχείο αυτό θα είναι προσβάσιμο τόσο στο κοινό όσο και σε μελετητές και επιστήμονες. Τέλος η απώλεια ενός φίλου, συνοδοιπόρου και συναγωνιστή του Ηλία Παυλίδη ήταν μια τραγική στιγμή για μένα προσωπικά αλλά και όλον τον Εμπορικό κόσμο της Πάτρας. Ο Ηλίας υπήρξε υπόδειγμα υπεύθυνης και ανιδιοτελούς προσφοράς στον Σύλλογο και παράδειγμα προς μίμηση για τους νέους συναδέλφους».

Τι θεωρείτε ότι προσφέρατε όλα αυτά τα χρόνια ως συλλογιστική και φιλοσοφία αφενός στον Εμπορικό Σύλλογο, αφετέρου στον εμπορικό κόσμο;

«Καταφέραμε στον Σύλλογο να αναπτυχθεί μια κουλτούρα διαλόγου, συνεργασίας και σύνθεσης. Έγινε κατανοητό ότι η διαφορετικές προσεγγίσεις δεν αποτελούν πάντα τροχοπέδη αλλά πολλές φορές εμπλουτίζουν την σκέψη μας και την δράση μας. Έγινε επίσης συνείδηση στην πλειοψηφία των συναδέλφων, βοηθούσης και της μακροχρόνιας κρίσης, ότι η συλλογικότητα, η συνεργασία και οι κοινοί αγώνες είναι αυτοί που μπορούν να έχουν θετικά αποτελέσματα. Αυτό για τον Εμπορικό κόσμο δεν ήταν καθόλου αυτονόητο. Καταφέραμε όμως το «Όλοι μαζί» να γίνει το σύνθημά μας. Τέλος επιδιώξαμε και πετύχαμε την συνεργασία με φορείς της πόλης τόσο για κοινωνικά όσο και τοπικά ζητήματα. Αυτή η συνεργασία είχε και χειροπιαστά θετικά αποτελέσματα όπως την παραχώρηση του «Θαλάσσιου Μετώπου», την έλευση και υπογειοποίηση του τραίνου κ.α».

Ως πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου ποιο θεωρείτε ότι είναι το έργο που θα χαρακτηρίζει τα επόμενα χρόνια την 12χρονη θητεία σας;

«Κατ’ αρχήν το «Ανοικτό Κέντρο Εμπορίου». Μια ιδέα που ξεκίνησε από τον Σύλλογό μας και σήμερα έχει πανελλαδικό χαρακτήρα. Να θυμίσω ότι το 1ο πιλοτικό πρόγραμμα το υλοποιήσαμε κάτω από δύσκολες και αντίξοες συνθήκες μιας και δεν είχαμε την συνεργασία της Δημοτικής Αρχής. Η επιτυχία του άνοιξε τον δρόμο για το τωρινό διευρυμένο πρόγραμμα όπου η Πάτρα πήρε την μεγαλύτερη βαθμολογία πανελλαδικά. Η πόλη κερδίζει 1,9 εκ. € σε έργα ανάπλασης και οι τοπικές επιχειρήσεις συνεργάζονται και εκσυγχρονίζονται ούτως ώστε να ανταπεξέλθουν στον αθέμιτο ανταγωνισμό των πολυεθνικών αλυσίδων. Η ψηφιοποίηση του ιστορικού αρχείου του Συλλόγου από το 1904 όπως προαναφέραμε. Η ένταξη του εμβληματικού και ιστορικού κτιρίου του συλλόγου στο ΤΑΣ για την αποκατάσταση ζημιών και την συντήρησή του. Η θεσμοθέτηση παρουσίασης στην Πάτρα της «Ετήσιας Έκθεσης Ελληνικού Εμπορίου» μιας ολοκληρωμένης και εμπεριστατωμένης ετήσιας μελέτης για την πορεία τις τάσεις και τις προοπτικές του εμπορίου και της επιχειρηματικότητας. Η έκθεση αυτή παρουσιάζεται πρώτα στην Αθήνα με την παρουσία τα πολιτικής ηγεσίας του τόπου και αμέσως μετά στην Πάτρα με εξειδίκευση στην τοπική αγορά και επιχειρηματικότητα».

Μέσα από αυτή την διαδρομή και την προσφορά που είχατε στα κοινά του Εμπορικού Συλλόγου, σας έμεινε κάτι "απωθημένο", κάτι που δεν καταφέρετε ή δεν προλάβατε να πετύχετε;

«Παρά τους μαζικούς αγώνες και τις πρωτόγνωρες κινητοποιήσεις μας δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε την λειτουργία των καταστημάτων τις 7 Κυριακές. Το μνημονιακής έμπνευσης μέτρο είναι χτύπημα στην μικρομεσαία επιχείρηση και δώρο στις πολυεθνικές. Καταφέραμε πάντως να μην επεκταθεί το μέτρο για όλες τις Κυριακές όπως σχεδίαζαν. Δεν καταφέραμε να γίνει σεβαστός από τον πολιτικό κόσμο ο πραγματικός αναπτυξιακός και κοινωνικός ρόλος της μικρομεσαίας Ελληνικής επιχείρησης. Τα ωραία λόγια για την ραχοκοκαλιά της οικονομίας έμεναν λόγια, στην πράξη η ραχοκοκαλιά τσακίζονταν. Τέλος ένα αίτημα που αφορά την επιβίωση χιλιάδων συναδέλφων «ο ακατάσχετος επαγγελματικός λογαριασμός» είναι ακόμα ζητούμενο και αντικείμενο διεκδίκησης του εμπορικού κόσμου».

 Τι απαντάτε σε κάποιους κύκλους που σας κατηγορούν ότι δώσατε τα τελευταία χρόνια ένα κάπως κομματικό χρώμα στο προεδρείο του Εμπορικού Συλλόγου;

«Έντονα πολιτικό ναι. Κομματικό όχι. Τα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων που τσάκισαν και ισοπέδωσαν τον Ελληνικό λαό και ιδιαίτερα την μικρομεσαία επιχείρηση που εκπροσωπεί ο Σύλλογος δεν είναι δυνατόν να κρατάς ίσες αποστάσεις. Μπορείς να μένεις σιωπηλός και αμέτοχος όταν χιλιάδες συνάδελφοι καταστρέφονται και βάζουν λουκέτο στα μαγαζιά τους; Όταν συνάδελφοι μένουν ανασφάλιστοι εκτός Νοσοκομειακής Περίθαλψης και δεν έχουν πρόσβαση στο κοινωνικό αγαθό της υγείας; Όταν οι μνημονιακοί νόμοι καταστρέφουν την οικονομία, την τοπική επιχείρηση και δίνουν γη και ύδωρ σε αποικιακούς «επενδυτές – πειρατές»; Εξάλλου προς τιμήν και συναδέλφων συνδικαλιστών από άλλους πολιτικούς χώρους οι αποφάσεις και οι αντιδράσεις μας σ’ όλα αυτά τις περισσότερες φορές ήταν ομόφωνες».

 

Η συνέχεια, στο δήμο

«Από τότε που κατάλαβα τον εαυτό μου είμαι ενεργός πολίτης και απ΄ αυτήν τη ιδιότητα δεν προτίθεμαι να αποσυρθώ ποτέ. Θα συνεχίσω με την ενασχόλησή μου με τον δήμο και φιλοδοξώ μέσα απ΄ αυτήν να συμβάλλω θετικά στην ανάπτυξη της πόλης και ιδιαίτερα στην λήψη μέτρων που θα αναθερμάνουν την εμπορική της ζωή και την υπεράσπιση της τοπικής εμπορικής επιχείρησης απέναντι στον κατακλυσμό των πολυεθνικών αλυσίδων. Εννοείται ότι πάντοτε θα βρίσκομαι στο πλευρό του Συλλόγου και των συναδέλφων».

(από εφημερίδα 7 Μέρες Ενημέρωση)