Από την… ΠΡΟΚΑ: Η επέτειος και η μάχη του πανό | dete

Από την... ΠΡΟΚΑ: Η επέτειος και η μάχη του πανό

Η 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ θα μπορούσε να είναι μια ήρεμη ηλιόλουστη μέρα για την Πάτρα με τα γνωστά εορταστικά παρεπόμενα και τα ανάλογα ντεκόρ. Θα μπορούσε. Αν δεν προέκυπτε ο αθλητής αμερικανός πρέσβης και αν δεν ανέμιζε ένα πανό αναχρονιστικής αντίληψης έξω από το Μέγαρο Λόγου και Τέχνης, δίπλα ακριβώς από το επίσης δημοτικό, θέατρο, το πολλάκις χρησιμοποιημένο ως πίνακας πολιτικών ανακοινώσεων, προκειμένου να τρίζουν τα κόκκαλα του Τσίλερ και η αισθητική πολιτών και επισκεπτών.

ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΠΑΝΟ, της Επιτροπής Ειρήνης, προκάλεσε θύελλα και όπως κάθε θύελλα προεκλογικού περιεχομένου που … σέβεται τον εαυτό της, ακολουθήθηκε από πύρινες ανακοινώσεις και «βροχή» σχολιασμών στο ίντερνετ, οι περισσότεροι εκ των οποίων συντείνουν στο γεγονός ότι τα δημοτικά κτίρια της πόλης δεν συμπεριλαμβάνονται στους τίτλους ιδιοκτησίας των κατά καιρούς ενοικιαστών της Μαιζώνος.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ η μια διάσταση. Η άλλη έχει να κάνει με την προβολή της κομματικής θέσης μιας δημοτικής αρχής, ως πολιτικής θέσης μιας πόλης. Όταν μάλιστα αυτή η θέση άπτεται του στοιχειώδους savoir vivre και του κλεισίματος των τειχών για  πρόσωπα που χαρακτηρίζονται ερήμην της  εχθροί, όπως εν προκειμένω συνέβη με  τον αμερικανό πρέσβη, με δεδομένο το γεγονός ότι η απόφαση αντανακλά μόλις το 6% των πολιτών, (όσο δηλαδή είναι το ποσοστό   του ΚΚΕ στην Πάτρα), τότε μιλάμε για παραχάραξη της λαϊκής εντολής. Και αυτό είναι ένα σοβαρό θέμα.

ΟΛΟ ΑΥΤΟ βέβαια άπτεται της γενικότερης αντίληψης που έχει μια δημοτική αρχή ή οποιαδήποτε αρχή σε αυτό τον τόπο, όταν καταλαμβάνει την εξουσία (αν και στην περίπτωση της Πάτρας μιλάμε για κατάχρηση). Οι εκάστοτε κρατούντες, οι πρώην, οι παρόντες και οι επόμενοι, πρέπει να αντιλαμβάνονται ότι είναι περαστικοί. Η πόλη είναι το μόνιμο στοιχείο σε αυτό τον καμβά. Και η πόλη, δεν μπορεί να την οικειοποιείται κανείς. Πολλώ δε μάλλον, να επιβάλει διόδια για τους μη αρεστούς και να πριμοδοτεί με  προνόμοια τους ημέτερους.

Περί ημέτερων

Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ της υποψήφιας δημοτικής συμβούλου με τον συνδυασμό «Ώρα Πατρών» του Γιώργου Ρώρου, Βικτωρίας Αγγελοπούλου βάση της οποίας σε αίτημα που υπέβαλε ως εκπρόσωπος της Φιλολογικής Λέσχης να παραχωρηθεί χώρος για εκδήλωση , έλαβε ως απάντηση ένα «κάθε μέρα μας σκυλεύεις στα ΜΜΕ και θες και απάντηση» από τον πρόεδρο του Πολιτιστικού Οργανισμού, ενισχύει την αίσθηση ότι η δημοτική αρχή πρέπει τάχιστα να  απαλλαγεί από το σύνδρομο των «δικών μας» και των «άλλων» και να σταθεί στο ύψος της ως εκπρόσωπος όλων των πολιτών της Πάτρας. Ακόμη και αυτών που της ασκούν κριτική, ή ακόμη περισσότερο αυτών, μιας και η ανοχή στη διαφορετική άποψη είναι δείγμα υγείας και σαφούς δημοκρατικού  προσανατολισμού.

ΚΑΛΟ θα ήταν λοιπόν, επειδή η περίοδος των εκλογών διευκολύνει τέτοιες συμπεριφορές ένθεν κακείθεν, να πέσουν οι τόνοι και να περιοριστούν από όλους οι ακρότητες. Μια προεκλογική περίοδος εν μέσω … πολέμου, δεν εξυπηρετεί κανέναν και σίγουρα όχι τους Πατρινούς.

Το «ευχαριστώ» στα ελληνικά

 Ο ΠΡΕΣΒΗΣ ωστόσο, ο ερχόμενος ως αθλητής στην Πάτρα και όχι ως κομιστής των αμερικανικών συμφερόντων, δεν συνάντησε μόνο πανό. Η υποδοχή του από τον Νίκο Παπαδημάτο είχε το δικό της συμβολισμό.  Όπως και οι  ανακοινώσεις του Γιώργου Ρώρου, του Νίκου Νικολόπουλου και του Γρηγόρη Αλεξόπουλου την οποία ο κ. Πάιατ ποστάρισε στο twitter μαζί με ένα «ευχαριστώ» στα ελληνικά. Η Πάτρα δεν είναι μόνο οι δαίμονές της. Είναι και αυτοί που κάνουν τους αμερικανούς να λένε το «ευχαριστώ» στα ελληνικά.  Διότι είναι άλλο να ευχαριστεί κανείς τους Αμερικανούς και άλλο να τον ευχαριστούν. Και ο νοών νοείτω.

 ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΚΟΣΜΟΙ. Ο ένας της καταγγελίας των ποδηλατών, ο άλλος της ανοικτής πόλης για ποδηλάτες και πρέσβεις και κάθε άνθρωπο, κάθε πολιτικό, κάθε διπλωμάτη. Η μάχη δίνεται στο διάλογο. Με τις λέξεις ραπίζει (όταν έχει λόγο να το κάνει),  ο ελληνικός πολιτισμός από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας. Και όχι με τα τείχη.

Η διαχείριση της επίσκεψης του Πρωθυπουργού

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ Τσίπρα στην Πάτρα, δεν φαίνεται να είναι μια απλή υπόθεση για όλους. Είναι προφανές ότι ένα πρόβλημα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι η ...δόση με την οποία θα παρασχεθεί η στήριξη στον Απόστολο Κατσιφάρα με δεδομένο το ότι από την πλευρά του Κινήματος Αλλαγής έχουν αρχίσει να ηχούν ξανά καμπανάκια για τη «συστέγαση». Κάποιοι μάλιστα, όπως λένε οι πληροφορίες μας, επενδύουν σε αυτή την επίσκεψη προκειμένου να εντείνουν την κριτική τους, παίρνοντας αφορμές από δηλώσεις και πλάνα για να οξύνουν το κλίμα.

 

ΤΟ ΠΩΣ, που και με ποιο τρόπο, παίζουν εδώ σημαντικό ρόλο, καθώς η Δυτική Ελλάδα είναι μεν για τον ΣΥΡΙΖΑ μια εικόνα της επιδίωξης για τη δημιουργία γέφυρας με τις δυνάμεις της κεντροαριστεράς, αλλά για μια αρκετά υπολογίσιμη μερίδα του πρώην ΠΑΣΟΚ, αυτό αποτελεί αιτία πολέμου. Η δήλωση μάλιστα του Θεόδωρου Παπαθεοδώρου (δεξιού… χεριού της προέδρου του ΚΙΝ.ΑΛ.) για καταψήφιση των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και όταν βρίσκονται εντός αυτοδιοικητικών ψηφοδελτίων όπως αυτό του κ. Κατσιφάρα, φαίνεται να ενθαρρύνει ένα κλίμα που αν μη τι άλλο χρειάζεται τη διαχείρισή του και από το επιτελείο του πρωθυπουργού και από το επιτελείο του υποψήφιου περιφερειάρχη. Οι λεπτές ισόρροπες, χρειάζονται και λεπτούς χειρισμούς, ιδίως στις συγκατοικήσεις,  όλων των ειδών.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ στο δημοτικό συνδυασμό του Γιώργου Ρώρου, περιμένουν τον Αλέξη Τσίπρα με ανυπομονησία, καθώς εκεί δεν υπάρχουν πονοκέφαλοι, διαχειρίσιμοι ή μη. Η παράταξη Ρώρου, επενδύει άλλωστε στην προβολή των σχέσεών της με κυβερνητικά στελέχη για αυτό το λόγο και έχει ήδη ξεκινήσει κύκλο επαφών στα υπουργεία, κάτι που όπως λένε οι πληροφορίες μας θα ενταθεί το επόμενο χρονικό διάστημα.

Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα θεωρείται από το επιτελείο του κ. Ρώρου ως ένεση συσπείρωσης των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ γύρω από το συνδυασμό.

Της Γιώτας Κοντογεωργοπούλου

(από εφημερίδα 7 Μέρες Ενημέρωση)