Μια μέλισσα δεν κάνει μέλι… | dete

Μια μέλισσα δεν κάνει μέλι...

Της Νινέτας Αθανασοπούλου Σερέτη

Μπορεί ο προεκλογικός πυρετός να μας έφερε κοντά μπορεί  ταυτόχρονα και να μας απομάκρυνε από συγκεκριμένα ερωτήματα που οφείλουμε να θέσουμε στους εαυτούς μας, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς τόσο ως επικεφαλής συνδυασμών, όσο και ως εκλογείς ενός γνήσιου σκεπτόμενου εκλογικού σώματος.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από μια κοινή αφετηρία. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ύπαρξη διαφορετικής πραγματικότητας πολιτικών και πολιτών, εφόσον ζούμε όλοι μαζί στην ίδια ζώνη καθημερινότητας, μοιραζόμαστε τις ίδιες εικόνες και τα ίδια προβλήματα. Αυτός και μόνο ο λόγος είναι αρκετός, ώστε να βρούμε ένα κοινό τόπο για συζητήσεις.

Προσωπικά αναρωτιέμαι αν σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές υπήρξε  υποψήφιος που να μην είχε μια ιδεολογική καταγωγή.

Να μιλήσουμε ειλικρινά, ΟΧΙ. Η ιδεολογική καταγωγή ορίζει την διαδρομή του κάθε προσώπου και αν με ρωτάτε δεν είναι κακό αν έχει υπάρξει. Το να μπορείς  η όποια  πολιτική καταγωγή σου να μην σε χαρακτηρίσει στην προεκλογική και μετεκλογική πορεία, είναι όχι μόνο υποχρέωση αλλά και αναγκαιότητα ώστε να μπορέσεις να λειτουργήσεις όσο το δυνατόν καλύτερα μέσα στα πλαίσια της διοίκησης ενός Δήμου.

Το εκλογικό σώμα εκφράστηκε  την πρώτη Κυριακή και επικρότησε την πολιτική του νυν Δημάρχου κ. Πελετίδη. Ταυτόχρονα όμως, δεν του χάρισε το ποσοστό εκείνο που θα του έδιδε την απόλυτη πλειοψηφία,καθιστώντας κατά αυτόν τον τρόπο αναμφίβολη την υπεροχή του.

Με αυτά τα δεδομένα καλούμαστε να προσέλθουμε  ξανά στην κάλπη την ερχόμενη Κυριακή,  αφότου απαντήσουμε –αν και εφόσον επιθυμούμε-σε κάποια εσωτερικά  ερωτήματα,  που  ας μην γελιόμαστε ακούγονται από τα στόματα πολλών Πατρινών συμπολιτών μας.

Η δημοφιλία των πρωταγωνιστών είναι αρκετή ώστε να δημιουργήσει ένα  περιβάλλον συμμαχιών και συναινέσεων με δυνάμεις που δεν έχουν ιδεολογική συγγένεια;

Η ιδεολογική ταυτότητα του αυριανού Δήμαρχου πρέπει να επηρεάζει τα αυτοδιοικητικά του χαρακτηριστικά;

Έχει περιέλθει ο Δήμος σήμερα, σε αδιέξοδα στα καίρια προβλήματα της πόλης, τα οποία θα κληθεί η  νέα δημοτική Αρχή να διαχειριστεί;

Πρέπει ένας δήμαρχος να κρίνεται από τις προθέσεις του ή  από την αποτελεσματικότητά του στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλης  του;

Υπήρξαν άραγε ευκαιρίες που κλώτσησε η νυν δημοτική αρχή;Έστω «μία»,για την αξιοποίηση της αρετής που δίδεται διαμέσω της αυτοκριτικής.

Χαράχθηκε αναπτυξιακή στρατηγική στον τομέα πολιτισμού, προκειμένου η Πάτρα να ανταποκριθεί πολιτιστικά και ακολούθως οικονομικά στη νέα αυτή εποχή της κρίσης και της ύφεσης;

Υπήρξε δυναμική προσέγγιση ή και θετική παρέμβαση στο Καρναβάλι της Πάτρας το οποίο αποτελεί έναν ανεκμετάλλευτο θησαυρό για την πόλη;

Ανταποκρίθηκε η πόλη στην υποδοχή μεγάλων εκδηλώσεων αλλά και στις προθέσεις  μεγάλων εταιρικών ομίλων στα πλαίσια της αξιοποίησης εταιρικής και κοινωνικής τους ευθύνης;

Οι απαντήσεις στα ανωτέρω ερωτήματα είναι καθαρές. Δεν έχουν διπλή ανάγνωση και σίγουρα δεν είναι παραπλανητικές.

Την ερχόμενη Κυριακή έχουμε δύο επιλογές.Την Δευτέρα όμως θα συναντηθούμε με το αύριο της πόλης μας.

Είμαστε πολίτες μια πόλης που έχει μείνει «γυμνή».

Ταυτόχρονα όμως είμαστε χαμογελαστοί, περπατάμε στους ίδιους δρόμους, βρισκόμαστε στα ίδια στέκια, αγκαλιαζόμαστε εύκολα και δεν μας χωρίζουν σε καμία περίπτωση οι όποιες πολιτικές προσεγγίσεις.

Η Πάτρας του μέλλοντος μας, μας ενώνει. Ας δώσει ο κάθε πολίτης με την ψήφο του την αναπνοή που αξίζει σε αυτήν την πόλη.

#Μια μέλισσα δεν κάνει μέλι.