Αγγελική Στεφανάκη: «Προχωράμε μπροστά με δύναμη και χαμόγελο» – Η εξομολόγηση μιας μαχήτριας της ζωής | dete

Αγγελική Στεφανάκη: «Προχωράμε μπροστά με δύναμη και χαμόγελο» - Η εξομολόγηση μιας μαχήτριας της ζωής

Συνέντευξη στην Βίκυ Μαυρομάτη

Η Αγγελική Στεφανάκη, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου «Άλμα Ζωής Αχαΐας» και μαχήτρια για χρόνια ενάντια στον καρκίνο του μαστού, ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει η φράση «δεν τα παρατάω». Λίγο πριν πραγματοποιηθεί το Pink The City 2019 και βαφτεί η πόλη ροζ, η Αγγελική μας αναφέρει πώς αντιμετωπίζει τη νόσο, πως διατηρεί το χαμόγελό της, πόσο πολύ την άλλαξε ο Σύλλογος και ταυτόχρονα στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα σε όλους να βρίσκονται αυτή την Κυριακή στο ετήσιο ραντεβού ενάντια στον καρκίνο του μαστού.

 

Πρωτοσυναντήθηκες με τον καρκίνο το 2001 και έγινες μέλος στο "Άλμα Ζωής" το 2003. Πώς θα μπορούσες να περιγράψεις αυτά τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι να βρεις την κατανόηση και τη στήριξη του συλλόγου;

Όταν διαγνώστηκα με καρκίνο του μαστού, η λέξη «καρκίνος» ήταν σχεδόν άγνωστη στην οικογένεια και στο περιβάλλον μου, αφού, μέχρι εκείνη την στιγμή, δεν είχαμε κρούσματα. Το πρώτο μου μέλημα ήταν να ενημερωθώ με κάθε δυνατό τρόπο (ειδικούς, άρθρα, βιβλία, διαδίκτυο). Αυτή η γνώση με βοηθούσε πολύ να καταλάβω αυτό που μου συνέβαινε, και με κάποιο αδιόρατο τρόπο, μείωνε το συναίσθημα του φόβου, που δεν το κρύβω, εκείνη την εποχή, με είχε κυριεύσει. Στην συνέχεια έριξα  όλη την προσοχή στα τρία παιδιά μου, ηλικίας, τότε, 12, 8 και 2 ετών, που είναι πάντα η δυνατή, εκείνη, αλυσίδα που «δένει» κάθε γυναίκα-μητέρα με την ζωή. Προσπάθησα, είναι αλήθεια, να τα κρατήσω μακριά και αλώβητα από την περιπέτεια μου αυτή, ενώ μέσα σε όλα θεώρησα και την δουλειά μου ως ένα δυνατό φάρμακο.

 

Το 2015 συναντάς υποτροπή της νόσου αλλά και μεταστάσεις, ωστόσο δεν σταμάτησες στιγμή το εθελοντικό σου έργο και την ενασχόληση με τον Σύλλογο. Τι ήταν αυτό που σε ενθάρρυνε να συνεχίσεις και να μην το βάλεις κάτω;

Ο εθελοντισμός είναι, τελικά, ένα πολύ βαθύ συναίσθημα. Αυτό το αίσθημα του να προσφέρεις, είναι καταλυτικό και σε μένα λειτούργησε αναζωογονητικά και ενθαρρυντικά. Αγάπησα πολύ τον Σύλλογο, τους στόχους και τις δράσεις του. Έγινε η άλλη μου οικογένεια, που με βοήθησε και με στήριξε «στα δύσκολα» της μετάστασης. Ένιωσα «καθήκον» μου, στην συνέχεια να βγω και να μιλήσω ανοικτά για την μετάσταση, που είναι έτσι και αλλιώς μια δύσκολη κατάσταση και αποτελεί στις μέρες μας ένα στερεότυπο-ταμπού. Ένιωσα ότι έπρεπε να προσπαθήσω να ενημερώσω και να απομυθοποιήσω και αυτήν την πτυχή της ασθένειας. Σήμερα ο μεταστατικός ασθενής μπορεί να συνεχίζει να ζει και να κινείται ανάμεσα μας, κάτι αδιανόητο παλιότερα, ενώ μπορεί να έχει και καλή ποιότητα ζωής, τις περισσότερες φορές.

Ως μια γυναίκα που βγαίνει "μπροστά", μιλάει για όσα έχει αντιμετωπίσει και ενθαρρύνει και τις υπόλοιπες που ίσως διστάζουν, πόσο εύκολο θα έλεγες πως είναι για κάποια που νοσεί να κάνει το ίδιο και να αποτελέσει ένα δυναμικό παράδειγμα για πολλές ακόμα γυναίκες;

Εύκολο δεν είναι – απεναντίας θα το χαρακτήριζα πολύ δύσκολο. Ωστόσο έχει να κάνει με αυτό που σου υπαγορεύει η ψυχή σου και αυτό που έχεις μέσα σου. Εξαρτάται από την απόφαση που έχεις πάρει και την επιμονή σου. Με την έκθεση μου, τις ομιλίες και παρουσιάσεις γύρω από το θέμα της μετάστασης, θεωρώ ότι βοηθώ τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν την δυσάρεστη αυτή εξέλιξη της νόσου. Θέλω να πιστεύω ότι βάζω το λιθαράκι μου στο να πάρουν λίγη δύναμη και κουράγιο και αυτό έχει να κάνει και με τον εθελοντισμό, που αναφέραμε παραπάνω.

Πόσο έχει αλλάξει η "Αγγελική" από το 2001 έως και σήμερα;

Θα τολμούσα να πω «καμία σχέση» και πραγματικά η Αγγελική του τότε δεν έχει καμία σχέση με την Αγγελική του τώρα. Μερικές φορές δεν με αναγνωρίζω και εγώ η ίδια. Ο καρκίνος μου χάρισε πολλά δώρα και εμπειρίες. Νομίζω ότι με άλλαξε, σαν χαρακτήρα και σαν άνθρωπο. Με δίδαξε πολλά. Σήμερα μπορώ να λέω στον εαυτό μου και στους άλλους ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ και να το πιστεύω ακράδαντα.

Πώς οραματίζεσαι το Pink The City αλλά και γενικότερα το "Άλμα Ζωής" Αχαΐας σε δέκα χρόνια από τώρα;

Θα τολμούσα να πω ότι το όραμα μου είναι να μην υπάρχουν. Ναι, ακριβώς αυτό, όπως το ακούσατε. Θα ήθελα να μπορεί ο καρκίνος να προλαμβάνεται τόσο έγκαιρα και να καταπολεμείται τόσο ριζικά, που ο ρόλος του συλλόγου και του pink, (όπου «προπαγανδίζουμε» την έγκαιρη διάγνωση) να παρέλκει, να μην υφίσταται και να μην χρειάζεται. Αν με ρωτάτε, αυτό είναι το όραμα μου.

Είναι σίγουρο πως αυτή τη στιγμή υπάρχουν αρκετές γυναίκες που έχουν πρωτοσυναντήσει τον καρκίνο του μαστού και είναι απογοητευμένες. Τι θα ήθελες να πεις σε αυτές τις γυναίκες;

Μόνο απογοήτευση δεν χωρά στις μέρες μας σχετικά με τον καρκίνο. Τα πράγματα προχωρούν γρήγορα. Νέα καινοτόμα φάρμακα, νέες θεραπείες, νέες τεχνολογίες είναι εδώ και είναι σύμμαχοί μας κυριολεκτικά. Καθημερινά προχωράμε ένα βήμα παραπέρα. Από την μεριά μας πρέπει και εμείς να φροντίζουμε τον εαυτό μας, προσπαθώντας να μην αμελούμε τις αναγκαίες και τακτικές εξετάσεις μας. Λέμε ότι η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές και το εννοούμε, αφού παραμένει πάντα ο μεγαλύτερος και αποτελεσματικότερος σύμμαχος μας σε αυτήν την μάχη.

Πώς θα μπορούσε κάποιος να ενημερωθεί περαιτέρω και για τις υπόλοιπες δράσεις του Συλλόγου;

Ο Σύλλογος μας είναι αρκετά εκτεθειμένος στα σύγχρονα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (internet, facebook, instagram, twitter), αλλά και στα παραδοσιακά, όπως εφημερίδες, τηλεκανάλια, ραδιόφωνα. Μέσα από όλα αυτά μπορεί κάποιος να ενημερωθεί για τα προγράμματα και τις δράσεις μας. Για πιο προσωπική ενημέρωση υποδεχόμαστε, όποιον,-α θέλει, στο χώρο μας και με χαρά ενημερώνουμε για όλα.

 

Απομένει ένα 24ωρο πριν βαφτεί η πόλη ροζ αυτή την Κυριακή για άλλη μια χρονιά. Ποιο είναι το μήνυμά σου για το Pink The City 2019;

Φυσικά το δικό μου μήνυμα, δεν μπορεί να είναι άλλο από το κεντρικό και διαχρονικό σύνθημα και στόχο κάθε διοργάνωσης ενημέρωσης για τον Κ.Μ.: ενημερώσου – φρόντισε – πρόλαβε.  Θα μου επιτρέψετε όμως παραφράζοντας λίγο το φετινό υποσύνθημα του Pink (Χιλιάδες βήματα- ένα Άλμα) να προσθέσω ότι, στην ζωή κάνουμε καθημερινά χιλιάδες βήματα, ας είμαστε έτοιμες και δυνατές μπροστά στην πρόκληση του καρκίνου για το μεγάλο ΑΛΜΑ στην ΖΩΗ μας.

(από εφημερίδα ΚΟΣΜΟΣ)