Το «ευχαριστώ» του κρατούμενου απεργύ πείνας Βασίλη Δημάκη στις καθηγήτριές του στην Πάτρα

Στο νοσοκομείο κρατουμένων βρίσκεται ο κρατούμενος απεργός πείνας και δίψας Βασίλης Δημάκης με την υγεία του να είναι σε κρίσιμη κατάσταση.

Ο Βασίλης Δημάκης πραγματοποιεί απεργία πείνας, με απώλεια σωματικού βάρους 18%.

Ο ίδιος διαμαρτύρεται για την άρνηση του Συμβουλίου των Φυλακών να του επιτρέψει να παρακολουθεί με «βραχιολάκι» γεωεντοπισμού τα μαθήματά του στο Πολιτικό της Νομικής Σχολής Αθήνας.

Υπενθυμίζεται ότι είναι αριστούχος του Εσπερινού Λυκείου Πάτρας και κατάφερε να περάσει στις πανελλήνιες εξετάσεις, πετυχαίνοντας να μπει στο Τμήμα Πολιτικής της Νομικής Σχολής Αθηνών. Αυτός ήταν και ο λόγος που μετήχθη από τις φυλακές του Αγίου Στεφάνου της Πάτρας στις φυλακές του Κορυδαλλού, ώστε να μπορεί να παρακολουθεί τα μαθήματά του.

Το αίτημά του έχει απορριφθεί τρεις φορές από το τριμελές πειθαρχικό συμβούλιο των Φυλακών Κορυδαλλού, ενώ σήμερα, αναμένεται η απάντηση του Δικαστηρίου Εκτέλεσης Ποινών Πειραιά για το θέμα.

Σε δήλωση του, ο Β. Δημάκης, ανέφερε:

»Λένε ότι είναι θαύμα που ζω ακόμα, μετά από τόσες μέρες απεργίας πείνας και δίψας. «Τρώω τους μυες μου», μεταξύ των οποίων κι η αθλητική καρδιά, κατά τους γιατρούς. Για παν ενδεχόμενο, που μάλλον είναι πιθανό, αν όχι βέβαιο πια.

Ευχαριστώ πάρα πολύ τους συμφοιτητές μου που βρέθηκαν σήμερα έξω από το υπουργείο Δικαιοσύνης, απευθύνοντας ψήφισμα διαμαρτυρίας και διεκδίκησης για την εκπαίδευση και την μη εξαίρεσή μου από τη γνώση και από την επαφή μαζί τους. Που δεν υποκύπτουν στον αυταρχισμό.

Μόνο οι δούλοι είναι υπάκουοι.

Δεν είμαστε δούλοι. Έχουμε γνώμη και θα τη λέμε, με όποιο κόστος.

Ευχαριστώ τους συγκρατούμενούς μου στις πτέρυγες των φυλακών που αντιδρούν, παρά τα σύγχρονα freikorps που ο Φυτράκης επιβάλλει (έρευνες, ξαφνικές «αναίτιες» μεταγωγές, εκβιασμούς, και ιδίως, μελετημένη σίγαση κάθε προσπάθειας ανάδειξης ότι δεν ειναι σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και «τακτοποίησης» κάθε ακτιβιστή), ιδίως δε εξ αυτών θέλω να ευχαριστήσω τ’ αδέλφια μου, τους Αλβανούς, που με υποστήριξαν ένθερμα κι αλληλέγγυα απ’ την πρώτη στιγμή μέχρι τώρα από τις φυλακές όλης της χώρας, και ειδικά τη Δ Πτέρυγα του Κορυδαλλού, και γιατί αποδεικνύουν έμπρακτα ότι στην αλληλεγγύη δεν χωρούν ιδιοτέλειες και προσωπικά συμφέροντα.

Ευχαριστώ τους καθηγητές μου για τα δημοκρατικά τους αντανακλαστικά, καθώς πληροφορούμαι συγκινημένος ότι απευθυνουν έκκληση για να μπορέσω να συμμετάσχω στην εκπαίδευση και όχι στην ψευδή δήλωση του Υπουργείου και των παρατρεχάμενών του -τόσο της Διοίκησης όσο και της Δικαιοσύνης- περί υλοποίησής της.

Κι εκείνοι νέοι είναι, εμφανώς και ανεξαρτήτως ηλικίας, να τι κάνει η γνώση όταν της δίνεις σημασία.

Ευχαριστώ τις δασκάλες μου, τις ηρωίδες μου, που με σθένος ψυχής και δικά τους έξοδα έκαναν πράξη εθελοντικά, μαζί με τους κρατούμενους στην Πάτρα, όσα οι Κοντονής και Φυτράκης αναίσχυντα και ψευδώς διαβεβαιώνουν ότι παρέχουν.

Ευχαριστώ όλους τους αλληλέγγυους ανθρώπους που δήλωσαν συμπαράσταση στον αγώνα αυτόν, που δεν χάνουν την ελπίδα τους, που δεν δέχονται το δικαστικό πραξικόπημα που υποκινήθηκε ξεκάθαρα από το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Ευχαριστώ τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, που ήρθε σήμερα, ενημερώθηκε και κατάλαβε ότι πρόκειται για προμελετημένη δολοφονία και δίωξη στο πρόσωπό μου, «που όμοια δεν έχουμε ξαναδεί».

Ευχαριστώ την Δικηγόρο μου την Ηλέκτρα Κούτρα. Ξέρει εκείνη πόσο την ευχαριστώ.