Τι πουλάμε στο Ιντερνετ στους Φετιχιστές

Τα λεφτά δεν φτάνουν. Εχει... καεί το μουνί μας οχτώ χρόνια τώρα και το βλέπω να καίγεται για πολύ ακόμα. Τι κι’ αν έχουμε εισόδημα; Δεν φτάνει! Αρα ένα εξτρά εισόδημα, είναι ότι πρέπει αυτή την εποχή.

Εψαχνα το tumprl και το Reddit πρόσφατα και είδα ότι πολλές γυναίκες πουλάνε online ότι μπορείς να φανταστείς. Απευθύνονται, όμως, οι περισσότερες, σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Σε όσους και όσες έχουν φετίχ.

Πουλάνε τα χρησιμοποιημένα κιλοτάκια τους, τις βρώμικες κάλτσες τους, τα παλιά λερωμένα ή σκισμένα παπούτσια τους, ένα σωρό πράγματα με τα οποία μπορούν οι άνθρωποι που έχουν φετίχ να ικανοποιηθούν.

Και αν κρίνω από τους ακόλουθους που έχουν, από τα μηνύματα που διαβάζω και από τις δικές τους απαντήσεις, οι δουλειές πρέπει να πηγαίνουν καλά. Καθώς, έχω δει ότι κάποιες ανοίγουν δικό τους site και το κάνουν επιχείρηση.

Διότι ο φετιχιστής δεν είναι συλλέκτης. Δεν τον ενδιαφέρει να αγοράσει το κιλοτάκι της Pamela Anderson. Δεν έχει τα λεφτά για να το κάνει. Αλλά και να τα ‘χει, στο κιλοτάκι της Pamela δεν θα ικανοποιήσει το βίτσιο του. Στη βιτρίνα θα το βάλει και θα περιμένει να πάρει μεγαλύτερη αξία. Ο φετιχιστής θέλει εμάς τις απλές καθημερινές γυναίκες. Αυτές που βλέπει στο δρόμο.

Και σκέφτηκα, γιατί όχι; Γιατί να μην το κάνουμε κι’ εμείς; Ανοίγεις μια σελίδα σε αυτές τις πλατφόρμες, ανεβάζεις φωτογραφίες με τα είδη που πουλάς και είναι σίγουρο ότι όλο και κάποιος ή κάποια θα βρεθεί να αγοράσει.

Βέβαια, όπως όλες οι δουλειές, έχει και αυτή τα μυστικά της επιτυχίας. Για παράδειγμα, πρέπει η περιγραφή να είναι απόλυτα ακριβής. Αν δηλαδή βγάλουμε στο... σφυρί το κιλκοτάκι μας, θα πρέπει να γράψουμε τι το ιδιαίτερο έχει.

Διότι άλλοι, θέλουν απλώς τα χρησιμοποιημένα κιλοτάκια. Αλλοι θέλουν τα κιλοτάκια μας τα οποία έχουμε λερώσει με λίγα τσίσα, ενώ άλλοι θέλουν τα κιλοτάκια που λερώνουμε με τα σωματικά μας υγρά, όταν δίνουμε έναν οργασμό στον εαυτό μας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:  Ένα κοντινό πλάνο στους γλουτούς κι ένα αποκαλυπτικό κόκκινο μαγιό

΄Η με τα καλσόν και τις κάλτσες. Να γράψουμε πότε τις φορούσαμε, αν έχουν τη μυρωδιά των ποδιών μας, αν τις φορούσαμε την ώρα που κάναμε σεξ.

Και με τα παπούτσια. Πότε τα φορέσαμε για τελευταία φορά, τι έχουμε πατήσει με τις σόλες τους, αν τα φορούσαμε στο σεξ και βέβαια να ιντριγκάρουμε και λίγο, περιγράφοντας τι θα θέλαμε να φανταστούμε ότι κάνει με τα παπούτσια μας εκείνος ή εκείνη που θα τα αγοράσει.

Και είναι σημαντικό να απευθυνόμαστε στο σωστό κοινό, βάζοντας σε κάθε προϊόν τα σωστά tags. Για παράδειγμα, αν απευθυνόμαστε σε Foot Fetishes τα πλέον δημοφιλή στο tumblr είναι τα: #footgoddess, #footworship και #footfetishnation.

Βέβαια, απ’ ότι καταλαβαίνω, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι στη συνέχεια θα μας ζητούν να αγοράσουν φωτογραφίες και βίντεο που θα φαίνονται τα πόδια μας, ή να τα γλείφουμε, ή να τρίβουμε με το κιλοτάκι μας το μουνί μας, ή να φοράμε τα παπούτσια μας στα γυμνά μας πόδια.. ΄Η ότι άλλο μπορούν να φανταστούν. Εκεί, αυτό που έχει σημασία είναι τα όρια που έχει η κάθε μία από εμάς και αν είμαστε διατεθειμένες να τα υπερβούμε.

Τώρα θα μου πείτε, είναι σωστό να εκμεταλλευόμαστε το πάθος του καθενός και να βγάλουμε λεφτά από αυτό; Οι φετιχιστές ενδιαφέρονται να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Ντρέπονται να τις ομολογήσουν και το ίντερνετ τους εξασφαλίζει την ανωνυμία. Πουλώντας τους τα πράγματα για τα οποία ενδιαφέρονται, τους βοηθάμε να ικανοποιήσουν τον εαυτό τους, με τον τρόπο που εκείνοι θέλουν.

Δεν κάνουμε το φετίχ τους πρόβλημα, ούτε τους ωθούμε να ξεφύγουν από κάθε έλεγχο, διότι τους βοηθάμε να εκτονωθούν. Νομίζω λοιπόν, ότι είναι σωστό να πουλάμε τα απολύτως πράγματα και δεν τους εκμεταλλευόμαστε.

Και πιστέψτε με, μπορεί να δούμε, ότι ένα κιλοτάκι που το είχαμε αγοράσει σε προσφορά 3€ να πιάνει μεταχειρισμένο μέχρι και 30€!