Συνέντευξη στο “7 Μέρες”: Ο Διονύσης Σιμόπουλος, η Πάτρα, η ημερομηνία λήξης της γης και η αστρόσκονη | dete

Συνέντευξη στο "7 Μέρες": Ο Διονύσης Σιμόπουλος, η Πάτρα, η ημερομηνία λήξης της γης και η αστρόσκονη

Ο διακεκριμένος αστροφυσικός Διονύσης Π. Σιμόπουλος θα επισκεφτεί την Πάτρα, την πόλη που μεγάλωσε αυτό το Σάββατο στις 10 Μαρτίου, για να παρουσιάσει το νέο του βιβλίο με τίτλο Είμαστε αστρόσκονη: Σύμπαν, μια ιστορία χωρίς τέλος, στο οποίο περιγράφει το αέναο ταξίδι της ύλης που απαρτίζει το σύμπαν και αφηγείται τη μαγική ιστορία της ζωής των άστρων από τη γέννηση ως την καταστροφή τους, από τους πιο μακρινούς γαλαξίες ως το ανθρώπινο είδος. Φυσικά όλα αυτά γεννούν πληθώρα (γαλαξία;) ερωτημάτων. Εσείς τι λέτε, κύριε Σιμόπουλε;

  • Συνέντευξη στον Μιχάλη Παπαγεωργίου-

Είμαστε τελικά αστρόσκονη; Η λέξη έχει την ποιητική της διάσταση, αλλά εγκυμονεί και τον φόβο. Τι εννοείτε με τον τίτλο που ευθύς εξαρχής προϊδεάζει για κάτι που αφορά τον πυρήνα της ύπαρξης;

Ο τίτλος του βιβλίου, όσο «ποιητικός» κι αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως είναι στην ουσία ακριβής, αν και δεν αφορά τον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης. Γιατί το βιβλίο αυτό περιορίζεται απλώς να περιγράψει ποια είναι τα χημικά στοιχεία από τα οποία αποτελείται το ανθρώπινο σώμα και κυρίως με ποιον τρόπο δημιουργήθηκαν. Στην ουσία, στο βιβλίο αυτό περιγράφονται απλά, σύντομα και περιεκτικά οι διαδικασίες γέννησης, εξέλιξης και θανάτου των άστρων, ενώ περιλαμβάνεται επίσης και μια σύντομη περιγραφή των πρόσφατων ανακαλύψεων για τη δημιουργία στοιχείων ανώτερων του σιδήρου, όταν συγκρούονται δύο άστρα νετρονίων. Κι όλα αυτά γιατί οτιδήποτε βλέπουμε γύρω μας αποτελείται από χημικά στοιχεία. Το σώμα ενός μέσου ανθρώπου, για παράδειγμα, αποτελείται από 7.000 τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων άτομα, εκ των οποίων το 62% είναι άτομα υδρογόνου που γεννήθηκε στα πρώτα τρία λεπτά της ύπαρξης του Σύμπαντος πριν από 13,82 δισεκατομμύρια χρόνια. Έκτοτε δεν έχει δημιουργηθεί άλλο υδρογόνο, ενώ τα υπόλοιπα χημικά στοιχεία γεννήθηκαν στις θερμοπυρηνικές αντιδράσεις που συμβαίνουν στην καρδιά των άστρων, αλλά και στις διάφορες αστρικές εκρήξεις σουπερνόβα που διασκορπίζουν όλα αυτά τα χημικά στοιχεία στο Σύμπαν. Με βάση όλα αυτά καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το ανθρώπινο σώμα αποτελείται κατά 99% από τέσσερα συνολικά χημικά στοιχεία, ενώ το υπόλοιπο 1% από καμιά τριανταριά ακόμα στοιχεία, έτσι σαν ένα είδος «αλατοπίπερου»! Οπότε, εάν κόψετε κάποιο λουλούδι ή δοκιμάσετε ένα φρούτο ή χαϊδέψετε το πρόσωπό σας, ακουμπάτε κάποιο άστρο. Γιατί όλα αυτά, κι οτιδήποτε άλλο υπάρχει γύρω μας, είναι κομμάτια κάποιου άστρου. Ο Ήλιος μας, η Γη μας και τα πάντα πάνω της δημιουργήθηκαν από αστροϋλικά που εκτοξεύτηκαν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια από κάποια καταστροφική αστρική έκρηξη σουπερνόβα. Όλη η ύλη στα σώματά μας, όλα τα χημικά στοιχεία που περιέχουμε φτιάχτηκαν στην «κόλαση» τέτοιων αστρικών θανάτων. Γι’ αυτό άλλωστε υποστηρίζω ότι είμαστε αστρόσκονη!

 

  1. Ο αναγνώστης του βιβλίου είναι απαραίτητο να κατέχει σε έναν βαθμό την επιστημονική γνώση για να ακολουθήσει τη σκέψη σας, ή απευθύνεστε και σε όσους «μιλούν» πρώτη φορά με τα άστρα;

Το βιβλίο αυτό απευθύνεται και είναι κατανοητό εξίσου από ένα παιδί 10 ετών αλλά και από τον ενήλικα των 100 ετών, οποιοδήποτε κι αν είναι το μορφωτικό τους επίπεδο! Είτε είναι καθηγητής πανεπιστημίου είτε απόφοιτος του Δημοτικού. Γιατί σε τελική ανάλυση η Φύση είναι κατανοήσιμη. Εμείς είμαστε αυτοί που κάνουμε πολλές φορές τα απλά δύσκολα. Οπότε από την πρώτη μέχρι και την τελευταία του σελίδα δεν υπάρχει τίποτα σ’ αυτό το βιβλίο που να μην μπορεί ο οποιοσδήποτε να το κατανοήσει, γιατί οι έννοιες που περιλαμβάνει είναι εύκολα κατανοητές, ενώ είναι γραμμένο σε γλώσσα απλή, αλλά όχι απλοϊκή. Από την πρώτη στιγμή άλλωστε που ξεκίνησα να διακονώ αυτή την υπέροχη επιστήμη του ουρανού, και σ’ όλη τη διάρκεια του μισού αιώνα που πέρασε έκτοτε, το κάνω με έναν και μοναδικό στόχο: να επικοινωνήσω σε όλους τις γνώσεις που έχει συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια η επιστήμη, γιατί κατά τη γνώμη μου η επιστήμη και η επιστημονική έρευνα, η γνώση γενικότερα, απελευθερώνει τον άνθρωπο, μας απελευθερώνει δηλαδή από τον εγωκεντρισμό μας. Κι αυτό είναι αλήθεια, γιατί οι αστρονόμοι γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο μικροσκοπικός είναι ο πλανήτης μας και πόσο απέραντο είναι το Σύμπαν, και δεν νομίζω να υπάρχει καλύτερος τρόπος για να κατανοήσουμε τη μικρότητα και το εφήμερο της παρουσίας μας στο Σύμπαν απ’ αυτό το γεγονός.

 

  1. Πόσο εύκολη υπόθεση είναι η μεταφορά αυτής της γνώσης στον απαίδευτο αναγνώστη, η… εκλαΐκευση, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, της αστροφυσικής;

Δεν ξέρω πόσο εύκολη ή δύσκολη υπόθεση μπορεί να είναι η εκλαΐκευση της αστροφυσικής. Εκείνο που είναι βέβαιο, όμως, είναι ότι στην εποχή μας που οι πολίτες αντιμετωπίζουν κρίσιμες επιλογές σε θέματα που έχουν επιστημονική και τεχνολογική βάση είναι απαραίτητο η επιστημονική μεθοδολογία να γίνει κατανοητή ευρύτερα. Γιατί η εξάρτηση της ανθρωπότητας από την υπεύθυνη χρήση της επιστήμης και της τεχνολογίας αυξάνει καθημερινά, γεγονός που συνεπάγεται και μιαν ανάλογη αύξηση της επίδρασής τους στην καθημερινή μας ζωή. Αυτή η αλματώδης εξέλιξη που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια σημαίνει επίσης πως όλες οι νέες γνώσεις είναι όλο και πιο εξειδικευμένες, με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολα κατανοητές από τους «μη ειδικούς». Γι’ αυτό η μετάδοση των γνώσεων θα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε οι πιο βασικές έννοιες τουλάχιστον να είναι κατανοητές από κάθε άτομο, ακόμα κι αν δεν διαθέτουν κάποια ιδιαίτερη εκπαίδευση, ενώ είναι καθήκον των «ειδικών» να μεταδίδουν αυτά που ξέρουν στους μη ειδικούς με απλό και κατανοητό τρόπο και σε καθημερινή βάση. Σ’ ένα τέτοιο, λοιπόν, πλαίσιο θεωρώ ότι κάθε επιστήμονας έχει την υποχρέωση να παίξει έναν πολύ κρίσιμο ρόλο στη διάχυση των νέων γνώσεων αφού, έτσι κι αλλιώς, τα περισσότερα άτομα κάθε ηλικίας γοητεύονται από τη φύση και θα ήθελαν πράγματι να την κατανοήσουν καλύτερα. Γι’ αυτό θεωρώ ότι σ’ ένα μεγάλο ποσοστό η δουλειά των επιστημόνων θα έπρεπε να περιλαμβάνει και την εξοικείωση του κοινού με την πραγματική φύση της επιστήμης και τη συνειδητοποίηση ότι αυτά που κάνουν οι «επαγγελματίες» επιστήμονες δεν είναι παρά μια πιο σύνθετη πλευρά αυτού που κάθε άνθρωπος έχει τη φυσική τάση να κάνει: να διερευνά, δηλαδή, το άγνωστο.

 

  1. Υπάρχει τέλος σε αυτό το ταξίδι της γνώσης;

Δεν το νομίζω. Πιστεύω ότι η προσπάθεια αυτή του ανθρώπου να κατανοήσει το Σύμπαν είναι ένα ταξίδι χωρίς τέλος. Ο Νεύτων έλεγε ότι «εγώ μπόρεσα και είδα λίγο μακρύτερα από τους συναδέλφους μου μόνο και μόνο γιατί στηριζόμουν στους ώμους γιγάντων». Δηλαδή οι γνώσεις που αποκομίσαμε στο παρελθόν μάς βοηθάνε σήμερα να προχωρήσουμε ακόμα παραπέρα. Είναι γνώσεις, που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, γιατί, όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, οι άνθρωποι είμαστε από τη φύση μας περίεργα όντα. Είναι αυτό που μας ωθεί να θέτουμε τις ερωτήσεις, που μας κάνει κυνηγούς της γνώσης, πειραματιστές και εξερευνητές. Αυτό το συναίσθημα της περιέργειας και της τάσης για εξερεύνηση είναι στην πραγματικότητα και η βάση της επιστήμης. Απ’ όλα τα όντα πάνω στη Γη, μόνο εμείς διερωτόμαστε τι κάνει τον Ήλιο να λάμπει, γιατί το ουράνιο τόξο ακολουθεί την καταιγίδα, με ποιον τρόπο τα πουλιά πετάνε. Μόνο εμείς διερωτόμαστε τι κρύβεται πίσω από τον επόμενο λόφο, ή πέρα από την απέραντη θάλασσα.

Κι έχουμε πάντα αναρριχηθεί στον λόφο κι έχουμε πάντα διασχίσει τον ωκεανό. Ίσως, κάτι βαθιά χαραγμένο στη γενετική μας δομή να είναι αυτό που μας ωθεί να μάθουμε το τι είμαστε και από πού προήλθαμε. Που μας ωθεί στην περιπέτεια της εξερεύνησης. Γιατί είμαστε προικισμένοι με την ικανότητα να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε και να διερωτόμαστε. Είναι η μοίρα μας, και ίσως ο σκοπός μας, να αναπτυσσόμαστε και να προοδεύουμε, καθώς επιδιώκουμε να μάθουμε και να δώσουμε έννοια και σημασία στο Σύμπαν στο οποίο ανήκουμε, σε μια ατέρμονη ίσως προσπάθεια ερευνών. Γι’ αυτό άλλωστε και ο σημερινός άνθρωπος, στην προσπάθειά του να κατανοήσει το Σύμπαν, δεν αντικρίζει εκεί έξω έναν εχθρικό και άδειο κόσμο. Βλέπει, αντίθετα, την υπόσχεση ενός πανέμορφου ταξιδιού προς την Ιθάκη των γνώσεων. Ενός ταξιδιού, όμως, χωρίς τέλος.

 

  1. Έχει η Γη ημερομηνία λήξης;

Δυστυχώς, ναι. Γιατί η μοίρα της Γης μας είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη μοίρα του Ήλιου. Οι υπολογισμοί που έχουμε κάνει δείχνουν ότι ο Ήλιος γεννήθηκε πριν από πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, κι έχει άλλα τόσα για να ζήσει. Η αρχή του τέλους όμως θα έρθει και για τον Ήλιο, όταν το υδρογόνο στο κέντρο του θα αρχίσει να λιγοστεύει. Τότε ο Ήλιος θα αρχίσει ν’ αλλάζει, να διογκώνεται και να μετατρέπεται σιγά σιγά σε κόκκινο γίγαντα. Αυτή η διόγκωση, αυτές οι αλλαγές του Ήλιου θα έχουν σαν αποτέλεσμα ν’ αρχίσουν οι ωκεανοί να βράζουν, γεμίζοντας τον ουρανό με βαριά ζεστά σύννεφα υδρατμών. Οι βροχές που θα συγκλονίζουν τον πλανήτη μας, δεν θα είναι αρκετές για να ξαναγεμίσουν τους ωκεανούς που σιγά σιγά θα εξαφανιστούν, καταστρέφοντας συγχρόνως κάθε είδους ζωή που θα έχει επιβιώσει μέχρι τότε. Κι όταν οι βροχές σταματήσουν, η Γη μας θα συνεχίσει να ζεσταίνεται όλο και πιο πολύ. Οι βράχοι θ’ αρχίσουν να λιώνουν και τα μεγαλόπρεπα σήμερα βουνά μας θα λυγίσουν και θα βυθιστούν σ’ έναν απέραντο ωκεανό καυτής λάβας. Την ίδια εποχή ο διογκωμένος Ήλιος μας θα κοιτάζει από ψηλά ατάραχος τη μετατροπή του άλλοτε γαλαζοπράσινου πλανήτη μας σε μια καυτή κόλαση. Χίλια περίπου χρόνια πριν από την οριστική της εξαφάνιση, η Γη μας θα αρχίσει να εκπέμπει στο Σύμπαν το «κύκνειο άσμα» της, ενώ η ελκτική δύναμη της ηλιακής βαρύτητας θα «καταπιεί» κυριολεκτικά τον πλανήτη μας, σε μια περίοδο που δεν θα υπερβαίνει τα 200 περίπου χρόνια.

 

  1. Μεγαλώσατε στην Πάτρα. Πόσο σας επηρέασε το περιβάλλον όπου μεγαλώσατε στην αναζήτηση απαντήσεων μέσα από το σύμπαν;

Είναι δύσκολο να εκτιμήσω κάτι τέτοιο. Μην ξεχνάτε ότι εκείνη την εποχή, στη δεκαετία του 1950, δεν υπήρχαν ούτε τηλεόραση ούτε διαδίκτυο. Ακόμα και τα βιβλία ήταν αντικείμενα πολυτελείας, ενώ στη Δημοτική Βιβλιοθήκη δεν μας επέτρεπαν να πάμε πίσω στα ράφια και να χαζέψουμε έστω τα βιβλία που υπήρχαν. Έπρεπε να ξέρουμε τον τίτλο του βιβλίου και να μας το φέρει κάποιος υπάλληλος! Αλλά πού να ξέρουμε εμείς τότε τίτλους και θεματολογία. Θυμάμαι, όμως, ότι στο σπίτι είχαμε μία εγκυκλοπαίδεια του Ήλιου την οποία είχα χιλιοταλαιπωρήσει! Κάθε τόσο και λιγάκι κατέβαζα από το ράφι έναν τόμο στην τύχη, τον άνοιγα και πάλι στην τύχη, κι άρχιζα να διαβάζω ό,τι τύχαινε. Ορισμένες μάλιστα φορές τύχαινε να πέσω πάνω σε κείμενο που είχα ήδη διαβάσει πριν από μήνες ή και χρόνια ακόμη! Οπότε η αναζήτηση της γνώσης ήταν τότε ένα δύσκολο και απόμακρο όνειρο. Παρ’ όλα αυτά, είχα την τύχη να έχω εξαιρετικούς δασκάλους, όπως τον Αθανάσιο Μπακρόζη στο Γ΄ Δημοτικό στη Φιλοποίμενος, δίπλα στη Γαλλική Ακαδημία, κι αργότερα τον φιλόλογό μας, τον αείμνηστο Καλιμάνη στο Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων. Αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να ξεχάσω και τους άλλους δύο δασκάλους μου στο φροντιστήριο, δίπλα στον κινηματογράφο «Αίγλη», τον φυσικό Γιώργο Πέρπερα και τον μαθηματικό Ανδρέα Καρμίρη, όταν φοιτούσα στο Γ΄ Πρακτικό Λύκειο. Τον Γιώργο Πέρπερα μάλιστα τον βλέπω αρκετά συχνά ακόμα και σήμερα όταν επισκέπτομαι την Πάτρα. Παραμένει το ίδιο αειθαλής όπως και τότε!

 

  1. Πώς ξεκίνησε η σχέση σας με την αστρονομία;

Όπως σας είπα, εκείνη την εποχή δεν γνωρίζαμε σχεδόν τίποτα για το Σύμπαν. Μην ξεχνάτε ότι ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος, ο Σπούτνικ 1, βγήκε στο διάστημα μόλις τον Οκτώβριο του 1957. Οπότε οι γνώσεις μας περιορίζονταν σ’ αυτά που έγραφαν οι εφημερίδες και ορισμένες περιορισμένες γνώσεις ουρανογραφίας από τους προσκόπους. Η ενασχόλησή μου με τον προσκοπισμό είχε όντως μεγάλη επίδραση στη διάπλαση του χαρακτήρα μου και τη μετέπειτα εξέλιξή μου. Ένα ενδιαφέρον περιστατικό συνέβη το καλοκαίρι του 1960 στην Αμφίκλεια του Παρνασσού. Γιατί παρόλο που έχουν περάσει 60 περίπου χρόνια από εκείνο το καλοκαίρι, η θύμησή του μένει ανεξίτηλα χαραγμένη βαθιά μέσ’ στο μυαλό μου. Σε μια πανέμορφη πραγματικά περιοχή στις πλαγιές του Παρνασσού, στην Περδικόβρυση της Αμφίκλειας, χιλιάδες πρόσκοποι απ’ όλον τον κόσμο γιορτάζαμε τότε το Χρυσό Ιωβηλαίο του προσκοπισμού στη χώρα μας σε μια κατασκήνωση αλλιώτικη από τις άλλες.

Τα βράδια ιδιαίτερα ήταν πραγματικά αξέχαστα. Στις πλαϊνές σκηνές είχαν κατασκηνώσει οι πρόσκοποι της Αμερικής που όπως θα περίμενε κανείς, ιδιαίτερα την εποχή εκείνη, ήταν η καλύτερα εξοπλισμένη ομάδα. Στο άνοιγμα που δημιουργούσαν οι σκηνές τους βρίσκονταν τρία μικρά τηλεσκόπια στημένα πάνω στα τρίποδά τους που στα ασυνήθιστα τότε μάτια μας φάνταζαν σαν τεράστιες εξώκοσμες μηχανές. Και όμως, για τρία συνεχόμενα βράδια κανείς δεν τους έδινε σημασία, γεγονός που έκανε τη λαχτάρα μου ακόμα πιο μεγάλη. Ώσπου στο τέλος δεν μπόρεσα να κρατηθώ άλλο και πήρα τη μεγάλη απόφαση να δοκιμάσω τη δεξιοτεχνία μου στα αγγλικά ζητώντας τους να δούμε το φεγγάρι. Και όπως ήταν φυσικό, κανείς δεν έφερε την παραμικρή αντίρρηση. Μας έδειξαν μάλιστα με μεγάλη τους χαρά πώς να χρησιμοποιήσουμε το προσοφθάλμιο για να σκοπεύσουμε καλύτερα τα αντικείμενα της παρατήρησής μας. Έτσι, καθώς το φεγγάρι ξεμύταγε πάνω από την κορυφή του Παρνασσού, τα έκθαμβα μάτια μας αντίκρισαν στη σεληνιακή επιφάνεια ένα θέαμα κυριολεκτικά απερίγραπτο: κρατήρες επί κρατήρων φαίνονταν λες και βρίσκονταν σε απόσταση αναπνοής, ενώ οι τεράστιες ξερές πεδιάδες που ο Γαλιλαίος είχε βαφτίσει «θάλασσες» διασχίζονταν από τεράστιες χαράδρες και οροσειρές. Εκείνη την εποχή ο άνθρωπος δεν είχε πετάξει ακόμη στο διάστημα και κανείς μας δεν μπορούσε τότε ούτε καν να φανταστεί ότι σε εννέα χρόνια κάποιος συνάνθρωπός μας θα έκανε κυριολεκτικά μια βόλτα στο φεγγάρι. Κι όμως εκείνο το βράδυ αισθάνθηκα ότι το προαιώνιο αυτό όνειρο της ανθρωπότητας είχε ήδη γίνει πραγματικότητα με πρωταγωνιστή τον υποφαινόμενο! Και ίσως αυτή να ήταν και η αιτία που χρόνια τώρα διακονώ την υπέροχη αυτή επιστήμη του ουρανού.

 

  1. Ποιο είναι το μεγάλο σας πάθος, ανακάλυψη που σας… χρωστάει το σύμπαν;

Το Σύμπαν δεν χρωστάει απολύτως τίποτα ούτε σ’ εμένα ούτε σε οποιονδήποτε άλλον. Πάντως αισιοδοξώ ότι στα επόμενα δέκα χρόνια θα μάθουμε όλες τις λεπτομέρειες της εξελικτικής πορείας των άστρων, καθώς επίσης και από τι αποτελείται το Σύμπαν. Σήμερα, γνωρίζουμε ότι όλα αυτά που βλέπουμε, ό,τι μπορούμε να δούμε με τα τηλεσκόπιά μας, αποτελούν μόλις το 4-5% των συστατικών του Σύμπαντος. Όλο το υπόλοιπο 95% είναι άγνωστο σ’ εμάς. Οι πρόσφατες ανακαλύψεις αφενός μεν του σωματιδίου Higgs, πριν από έξι χρόνια, και των βαρυτικών κυμάτων πριν από δύο, με κάνουν να ελπίζω ότι στα επόμενα χρόνια θα ανακαλύψουμε, αν υπάρχουν πράγματι 11 συνολικά διαστάσεις στο Σύμπαν, αν υπάρχει αυτό που ονομάζουμε πολυσύμπαν και παράλληλα σύμπαντα, από τι αποτελείται η σκοτεινή ύλη και γιατί η σκοτεινή ενέργεια κάνει το Σύμπαν να διαστέλλεται επιταχυνόμενο. Και τα αποτελέσματα των ερευνών που κάνουμε στο CERN, για παράδειγμα, δεν θα αλλάξουν τη βασική μας μόνον αντίληψη για το Σύμπαν, αλλά θα έχουν επίδραση και στην καθημερινή μας ζωή που δεν είμαστε σήμερα σε θέση ούτε καν να φανταστούμε με ποιον τρόπο.

 

  1. Με το βλέμμα στραμμένο στα άστρα, ποιο πιστεύετε τελικά ότι είναι το νόημα της ζωής, εδώ κάτω, στη δική μας γη;

Αν με τη φράση «νόημα της ζωής» εννοείτε τα όνειρα ή τους στόχους που μπορεί να έχει καθένας και καθεμία από μας, τότε θα έλεγα ότι κάθε άνθρωπος κάνει τα πάντα ώστε να τα πραγματοποιήσει. Όλοι μας ονειρευόμαστε έναν δρόμο, μια πορεία που οδηγεί στο όνειρό μας! Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που ο δρόμος αυτός έχει παρεκκλίσεις και εμπόδια, τα οποία δεν προέρχονται από εμάς τους ίδιους, αλλά από εξωγενείς παράγοντες, όπως το κοινωνικό και προσωπικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε να φθάσoυμε στον στόχο μας! Πάρτε για παράδειγμα την αγάπη που είχα και έχω ακόμη για την πολιτική απόρροια του πρώτου μου πτυχίου, της Πολιτικής Επικοινωνίας. Για μένα, όμως, η ενασχόληση με την πολιτική ήταν ανέκαθεν θέμα προσφοράς παρά οτιδήποτε άλλο. Στην πορεία ωστόσο, διαπίστωσα ότι μπορεί κάποιος να προσφέρει και από άλλους τομείς. Γιατί για μένα τουλάχιστον εκείνο που μετράει περισσότερο είναι η διαδρομή, η πορεία και ό,τι εκείνη σου προσφέρει. Κι εκείνο που μπορώ να πω με αρκετή βεβαιότητα είναι ότι το ταξίδι μου προς τη δική μου «Ιθάκη» ήταν ένα υπέροχο ταξίδι, γεμάτο υπέροχες εμπειρίες και ποτέ δεν έχω μετανιώσει για όποιες επιλογές μου ή για οτιδήποτε έγινε στη ζωή μου. Ακόμα και στην Αμερική όταν σπούδαζα μόνος με πολλές δυσκολίες και άλλες αντιξοότητες που επέβαλλαν σκληρή δουλειά, ακόμα και τότε τίποτα δεν με έκανε να μετανιώσω για τον δρόμο που είχα επιλέξει.

INFO: Το Σάββατο 10 Μαρτίου 2018, τα βιβλιοπωλεία Παπαχρίστου – Γωνιά του Βιβλίου μαζί με τις εκδόσεις Μεταίχμιο διοργανώνουν στις 19.30 το απόγευμα, στο Επιμελητήριο Αχαΐας (Ρήγα Φεραίου 58, Πάτρα) την παρουσίαση του νέου αυτού αξιόλογου βιβλίου του Διονύση Π. Σιμόπουλου.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών και Ακαδημαικός Γιώργος Δάσιος και ο Πρόεδρος της Αστρονομικής Εταιρείας Πάτρας «Ωρίων» Ανδρέας Παπαλάμπρου.

Παρών θα είναι και ο Διονύσης Π. Σιμόπουλος που θα απαντήσει στις ερωτήσεις του κοινού και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου.

Η εκδήλωση στην Πάτρα γίνεται και με την υποστήριξη του Επιμελητηρίου Αχαΐας.

Ο διακεκριμένος αστροφυσικός Διονύσης Σιμόπουλος αφηγείται στο νέο του βιβλίο, τη μαγική και συναρπαστική ιστορία της ζωής των αστεριών από τη γέννησή τους ως την καταστροφή τους.

(Από το ένθετο "7 Μέρες" στις "7 Μέρες αγγελίες")