Μια οφειλόμενη απολογία

Οφείλω να απολογηθώ για το άρθρο μου σε σχέση με τους παιδικούς σταθμούς.

Όχι, βέβαια, για τα όσα υποστήριξε ο κος Τουλγαρίδης στη συνέχεια.

Για αυτά δεν παίρνω ούτε λέξη πίσω.

Αλλά για το ότι χαρακτήρισα τους ισχυρισμούς της δημοτικής αρχής
έωλους (έωλος, ο παλιός, ο πεπαλαιωμένος, ο παρωχημένος).

Όχι ότι δεν είναι.

Αλλά το νόημα της συγκεκριμένης πρότασης ήταν ότι οι ισχυρισμοί της
είναι αίολοι (αίολος, ο ευμετάβλητος, ο ορμητικός, ο πλουμιστός, και
κατ' επέκταση ο πανούργος, ο αβάσιμος, ο μετέωρος).

Θα μπορούσα, βέβαια, να ισχυριστώ ότι το να διεκδικείς τη
χρηματοδότηση ενός έργου με το συνολικό ποσό του προϋπολογισμού του,
όπως η κατασκευή του κτιρίου της οδού Μανιακίου, δηλαδή με 1.200.000
Ευρώ είναι ένας ισχυρισμός έωλος αφού είναι γνωστό ότι κανένα τεχνικό
έργο δεν κοστίζει, τελικά, όσο προϋπολογίζεται.

Όταν, μάλιστα, οι πιστώσεις για το 2018 που αποτυπώνονται στο Τεχνικό
Πρόγραμμα του Δήμου και προέρχονται εξ ολοκλήρου από την ΣΑΤΑ, δηλαδή
από τον κρατικό προϋπολογισμό, είναι μόλις 400.000 τότε το να
διεκδικείς 1.200.000 είναι μια διεκδίκηση αίολη.

Γιάννης Λάμπρου

Μέλος Δ.Σ. ΚΟΔΗΠ

ως εκπρόσωπος της ΡΑΠ-Πάτρα Ανθρώπινη Πόλη