ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΝΤΑΒΛΟΥΡΟΥ: Να αντισταθούμε στην εξόντωση του αγροτικού κόσμου!

 

Του Θανάση Νταβλούρου

Με την απίστευτη και πρωτοφανή φορολογική καταιγίδα που εξαπολύει εναντίον τους, η ανάλγητη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επιφέρει ένα συντριπτικό πλήγμα στους εναπομείναντες αγρότες της χώρας.

Η αύξηση του συντελεστή φορολόγησης τους, αρχικά στο 20% από το 2016 και, εν συνεχεία στο 26% από φέτος, σε συνδυασμό με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών τους και την κατάργηση της επιστροφής φόρου από το πετρέλαιο κίνησης, βάζουν ταφόπλακα στους αγρότες μας, οι οποίοι δικαίως εξεγείρονται.

Και μάλιστα την ώρα που ο αγροτικός πληθυσμός των περισσοτέρων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης απολαμβάνει ελάχιστους ή και μηδενικούς φόρους στο αγροτικό πετρέλαιο και την ενέργεια που χρησιμοποιείται στη γεωργία, μειώνοντας ουσιαστικά τα κόστη παραγωγής και αυξάνοντας την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων του.

Καθημερινά γίνομαι αποδέκτης της οργής και της αγωνίας των αγροτών της Αχαϊας, οι οποίοι βλέπουν το ετερόκλητο κυβερνητικό σχήμα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να προχωρά στην εφαρμογή μέτρων που τους ισοπεδώνουν και τους διαλύουν τη ζωή.

Ενώνω τη φωνή μου με τις φωνές της διαμαρτυρίας τους και της απόγνωσής τους, καθώς είναι επιτακτική και πρωτίστως εθνική ανάγκη η προάσπιση της πρωτογενούς οικονομίας, με την προστασία της ελληνικής αγροτικής παραγωγής και της εγχώριας κτηνοτροφίας, που έχουν συρρικνωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:  ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΝΤΑΤΣΙΚΑ: "Στο πλευρό των πυροσβεστών, που αξίζουν τον σεβασμό μας και δικαιούνται ένα καλύτερο μέλλον"

Οι εισαγωγές αγροτικών προϊόντων (στα οποία θα έπρεπε να είχαμε  αυτάρκεια), κρέατος και γάλακτος, για τις οποίες δαπανούμε δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές

Είμαστε υποχρεωμένοι να αντισταθούμε στην επιχειρούμενη εξόντωση των αγροτών και να φωνάξουμε ένα βροντερό «όχι» σε κάθε μέτρο που είναι και καρφί στο φέρετρο της αγροτικής οικονομίας, της πρωτογενούς οικονομίας.

Ας το καταλάβουν όλοι ότι η πατρίδα μας δεν έχει, όχι την πολυτέλεια, αλλά ούτε και το παραμικρό περιθώριο να βγάλει από το χωράφια και τους τελευταίους αγρότες που έχουν απομείνει σ’ αυτά.

Διότι, εν κατακλείδι, το συγκεκριμένο θέμα είναι εθνικό και δεν αφορά, απλώς, την προάσπιση των δικαιωμάτων μιας παραγωγικής τάξης ή μιας συντεχνίας.