ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΕΚΙΡΗ: "Χρήστος Γιαννακόπουλος: Ο μεγάλος αγωνιστής, ο υπέροχος άνθρωπος και ο εκλεκτός φίλος."

«Όπως είναι γνωστόν ο Χρήστος Γιαννακόπουλος την 11 Δεκεμβρίου 2017, εγκατέλειψε τα εγκόσμια πλήρης ημερών σε ηλικία 92 ετών.

Ο θάνατός του συγκίνησε την πόλη των Πατρών και ολόκληρη σχεδόν την Αχαΐα διότι είχε φίλους και γνωστούς στον ευρύτερο χώρο του νομού όπου υπήρχαν οπαδοί και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Για την ιστορία πρέπει να αναφέρουμε ότι ο Χρήστος Γιαννακόπουλος διορίστηκε στα Δικαστήρια Πατρών όπου υπηρέτησε μέχρι το 1985 ως Υπάλληλος σε διάφορες υπηρεσίες. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στα δικαστήρια ασχολήθηκε και με τον συνδικαλισμό με στόχο να προωθήσει πολλά θέματα των συναδέλφων του Υπαλλήλων που υπηρετούσαν στα Δικαστήρια.

Εκείνη την περίοδο είχα γνωρισθεί προσωπικά με τον αείμνηστο Χρήστο όταν ασκούσα και εγώ το επάγγελμα του δικηγόρου.

Τότε η γνωριμία μας ήταν απλή και αφορούσε καθαρά υπηρεσιακά θέματα. Στενότερη ήταν η συνεργασία μας μετά το 1974 όταν είχα εκλεγεί εγώ βουλευτής και ο Χρήστος Γιαννακόπουλος ήταν Πρόεδρος των Δικαστικών Υπαλλήλων. Βέβαια η συνεργασία μας αφορούσε την επίλυση προβλημάτων των Δικαστικών Υπαλλήλων τα οποία είχαν δημιουργηθεί κυρίως από το Δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967.

Εξ’ αιτίας αυτών των προβλημάτων τρέχαμε μαζί στα διάφορα Υπουργεία και είχαμε την ευκαιρία να επιλύσουμε αρκετά προβλήματα που απασχολούσαν τον κλάδο των Δικαστικών Υπαλλήλων.

Η επαφή αυτή δημιούργησε μια αρκετά καλή φιλία η οποία χρησιμοποιήθηκε αργότερα όταν ο Χρήστος Γιαννακόπουλος συνταξιοδοτήθηκε και προσέφερε τις Υπηρεσίες του ως Διευθυντής της Νομαρχιακής Επιτροπής Αχαΐας.

Η εκλογή του ως Διευθυντού της Νομαρχιακής Επιτροπής συνάντησε πολλά εμπόδια διότι εκτός των άλλων υπήρχαν και άλλοι υποψήφιοι. Εκείνο όμως που βοήθησε πολύ στην επιλογή του ήταν το ήθος και η άψογη συμπεριφορά του κατά την θητεία του ως Υπαλλήλου των Δικαστηρίων.

Βέβαια στην εκλογή του βοήθησα προσωπικά και εγώ τόσον εδώ στην Πάτρα πείθοντας και τα άλλα κομματικά στελέχη τα οποία είχαν αποφασιστικό ρόλο, όσον στην ηγεσία του κόμματος στην Αθήνα, από όπου εξηρτάτο ο διορισμός.

Έτσι ο Χρήστος Γιαννακόπουλος διορίστηκε Διευθυντής του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας για την περιοχή μας το 1986, μία περίοδο όπου η Ν.Δ. μετά την επίλυση των εσωτερικών της προβλημάτων με ηγέτη τον Κων/νο Μητσοτάκη και αρχηγό της παράταξης, προχώρησε με στόχο να κερδίσει τις προσεχείς εκλογές και να γίνει κυβέρνηση.

Η περίοδος εκείνη για τον Χρήστο τον Γιαννακόπουλο ήταν πολύ δύσκολη διότι επάνω του έπεφτε όλο το βάρος της οργάνωσης του κόμματος η οποία ήταν αναγκαία για την αντιμετώπιση όχι μόνον του ΠΑΣΟΚ, το οποίο είχε κερδίσει πάλι τις εκλογές του 1985 και ήταν κυβέρνηση, αλλά και ενός νέου αντιπάλου που δημιουργήθηκε μετά την αποχώρηση του Κωστή Στεφανόπουλου από τη Νέα Δημοκρατία και την ίδρυση της ΔΗΑΝΑ.

Τότε ο Χρήστος Γιαννακόπουλος έπαιξε σημαντικό και μεγάλο ρόλο διότι ήταν ο άνθρωπος ο οποίος έτρεχε σε όλο το νομό ιδρύοντας νέες τοπικές επιτροπές και δημιουργώντας νέα στελέχη.

Δίπλα του όμως ήμουνα πάντοτε εγώ, χωρίς να φαίνομαι διότι οι άλλοι βουλευτές δεν ήθελαν να προηγούμαι καίτοι ήμουνα ο αρχαιότερος και πάντοτε θα έπρεπε να είχα ένα λόγο περισσότερο.

Όμως παρά τις δυσκολίες ο Χρήστος Γιαννακόπουλος κατάφερε χάρις στην εργατικότητα και το κύρος του να ξεπερνάει τα εμπόδια, να δημιουργεί νέες προϋποθέσεις για αύξηση της δύναμης της Νέας Δημοκρατίας και στο νομό Αχαΐας που ήταν δύσκολος νομός και τελικά να φτάσουμε στο σημείο να αυξήσουμε τη δύναμή μας σημαντικά και στο νομό μας.

Βέβαια τα προβλήματα αυξήθηκαν για τον Χρήστο Γιαννακόπουλο όταν το 1990 η Ν.Δ. έγινε κυβέρνηση.

Τότε μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων της Ν.Δ. προσήρχετο καθημερινά στον αείμνηστο Χρήστο για διάφορες απαιτήσεις που είχαν οι Νεοδημοκράτες μετά την 8ετή Διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ.

Εκείνη την περίοδο ο Χρήστος έδειξε μεγάλη υπομονή και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να εξυπηρετήσει όσον το δυνατόν καλύτερα τους συμπολίτας μας.

Και όλα αυτά τα αντιμετώπιζε χάρις στην ιώβειο υπομονή και την ευδιάθετη βούληση να εξυπηρετεί τους έχοντας διάφορες ανάγκες Νεοδημοκράτες.

Αυτό το πνεύμα της εξυπηρέτησης των φίλων της Ν.Δ. και η θέλησή του και η αγάπη προς τους έχοντας ανάγκη, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά που τον κράτησαν στην ίδια θέση επί 22 χρόνια.

Παράλληλα όμως με τα ανωτέρω ο Χρήστος Γιαννακόπουλος αγωνίζονταν συνεχώς για το κόμμα δίνοντας συνεχείς μεγάλες μάχες τόσο στην πόλη των Πατρών όσον και σ’ ολόκληρο το νομό Αχαΐας.

Έτσι οι συνεχείς αγώνες του και η μεγάλη αγάπη για το κόμμα της Ν.Δ. ήσαν τα κύρια χαρακτηριστικά που τον καθιέρωσαν στο νομό Αχαΐας ως το μοναδικό και αδιαμφισβήτητο στέλεχος της μεγάλης μας παράταξης. Πρέπει να σημειώσουμε ότι προσωπικά εγώ αλλά και άλλα κομματικά στελέχη του συμπαριστάμεθα διότι ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.

Βέβαια και μετά την αποχώρησή του από το κόμμα, καθημερινά επεσκέπτετο τα γραφεία της Ν.Δ. και ήταν πάντοτε έτοιμος να προσφέρει τις υπηρεσίες στο κόμμα της Ν.Δ. Μετά όμως από την επίσκεψή του στο κόμμα ήρχετο στη μεγάλη παρέα του SWEET PALACE όπου συνεδρίαζε η λεγόμενη «Μικρή Βουλή», της οποίας μέλος ήταν και ο αείμνηστος Χρήστος Γιαννακόπουλος.

Εξ όλων των ανωτέρω καθίσταται φανερόν ότι ο φιλικός σύνδεσμος μεταξύ μας ήταν τόσο μεγάλος ώστε κανείς δεν έκανε χωρίς τον άλλον. Μάλιστα σε περιπτώσεις που έλειπε ο ένας εκ των δύο, ο άλλος θα έπαιρνε αμέσως τηλέφωνο για να πληροφορηθεί τους λόγους της απουσίας.

Μετά από όλα τα ανωτέρω βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο Χρήστος Γιαννακόπουλος υπήρξε ένας μεγάλος αγωνιστής για την παράταξή μας, ένας υπέροχος άνθρωπος και για μένα ένας εκλεκτός και μεγάλος φίλος.

Τέλος, για τον υπέροχο αυτόν άνθρωπο και εκλεκτό μου φίλο, εύχομαι ο μεγάλος Θεός να αναπαύσει τη ψυχή του, εις δε την ηρωίδα γυναίκα του και τα λατρευτά του παιδιά, εύχομαι ολόψυχα να ζήσουν και πάντοτε να θυμούνται και να είναι υπερήφανοι για τον αείμνηστο πατέρα τους.»