Αναζητείται «σωτήρας» για την Πατρών – Πύργου!

 

Σε μία ακόμα άνυδρη χρονιά για τα έργα υποδομών εξελίσσεται το 2018.

Τα μεγάλα έργα που μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο, όπως το νέο διεθνές αεροδρόμιο στο Καστέλι Ηρακλείου, το εμπορευματικό κέντρο στο Θριάσιο, ο οδικός άξονας Πάτρα - Πύργος, σκοντάφτουν σε συνεχείς καθυστερήσεις.

Οι αμφιβολίες μάλιστα που έχουν εκφραστεί - ακόμα και από στελέχη των αρμόδιων υπηρεσιών του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών - για τη δυνατότητα υλοποίησης του άξονα Πάτρα - Πύργος, λόγω των υπερβολικά υψηλών εκπτώσεων και στις οκτώ εργολαβίες, καθρεφτίζουν ένα κυρίαρχο πρόβλημα που θέτει εν αμφιβόλω την ποιότητα των έργων.

Η επίλυση του προβλήματος των λεγόμενων Ασυνήθιστα Χαμηλών Προσφορών (ΑΧΠ) στα δημόσια έργα - που καταλήγουν στη δημοπράτηση 10%-25% κάτω του κόστους - δεν αναμένεται πριν από το φθινόπωρο, καθώς τότε εκτιμάται ότι η τεχνοοικονομική επιτροπή που έχει σχηματιστεί για τον σκοπό αυτόν θα καταλήξει στη διαμόρφωση ενιαίας πρότασης.

 

Η λύση ενός από μηχανής σωτήρα φαίνεται ότι διερευνάται για όσες εργολαβίες του άξονα Πάτρα - Πύργος βρίσκονται στο κόκκινο, όχι μόνο λόγω των μεγάλων εκπτώσεων, που ξεπερνούν το 50%, αλλά και λόγω των προβλημάτων χρηματοδότησης που αντιμετωπίζει ο όμιλος Καλογρίτσα που έχει μειοδοτήσει σε τέσσερις εκ των οκτώ εργολαβιών. Ετσι, το να «δέσει» κάποια από τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες της χώρας με σχήματα που έχουν μειοδοτήσει μπορεί να καθησυχάσει και τις ευρωπαϊκές αρχές ως προς τη βιωσιμότητα του πρότζεκτ, προκειμένου να εγκρίνουν τον φάκελο μεγάλου έργου εντός Απριλίου.

 

Κατόπιν οι υποψήφιοι ανάδοχοι θα πρέπει να καταθέσουν τις εγγυητικές επιστολές και τα απαραίτητα δικαιολογητικά, ώστε οι συμβάσεις να σταλούν προς έγκριση στο Ελεγκτικό Συνέδριο και εν συνεχεία στη Βουλή. Στο σημείο όμως που έχουν φτάσει τα πράγματα, με τις διαγωνιστικές διαδικασίες να σέρνονται περίπου δύο χρόνια, το χρονοδιάγραμμα για να προλάβει η χώρα το τρέχον ΕΣΠΑ – που κλείνει το 2022 – έχει στενέψει χαρακτηριστικά. Δεδομένου ότι η κατασκευαστική περίοδος του έργου ανέρχεται σε 42 μήνες, πρέπει όλα να τρέξουν με πρωτοφανείς για τα ελληνικά δεδομένα ρυθμούς.

 

Οι ανησυχίες σχετικά με τις υπερβολικές εκπτώσεις, όπως έχουν εκφραστεί και από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Τεχνικών Εταιρειών (ΣΑΤΕ), αφορούν καθυστερήσεις στα χρονοδιαγράμματα, αμφιλεγόμενη ποιότητα κατασκευής λόγω της χρήσης φθηνών υλικών και εξοπλισμού, καθώς και συμπίεση των αμοιβών προκειμένου να «βγουν» τα έργα κάτω του κόστους. Φόβοι που διογκώνονται έτι περαιτέρω όταν ο ανάδοχος καταφύγει στη λύση του υπεργολάβου. Οπως λένε οι εκπρόσωποι των εργοληπτών, το φαινόμενο θα οδηγήσει σε μια νέα γενιά πτωχευμένων επιχειρήσεων, καθώς όσοι δεν μπορούν να ανταγωνιστούν προσφορές κάτω του κόστους μοιραία θα καταρρεύσουν.